niets durven zeggen, vragen op school (introvert of...)

Laatste reactie 24/09/2016 21:45 door Patricia
· Markeren als ongelezen
Katrien Vermeiren 1 jaar geleden geplaatst
Dochterlief is vorig jaar gestart in school. Ze was heel erg stil en vertelde ook niets tegen de juffrouw. Terwijl te thuis al een half jaar droog was, had ze in school dikwijls natte broeken. Ik dacht dat het kwam door de drukke klas en ze ging maar halve dagen naar school. Nu gestart in de 1ste kleuterklas. 20 kindjes en een rustige juffrouw. Tijdens de vakantie weer niet 1 natte broek gehad. Nu is het weer 2-3 keer per week dat ze een natte broek heeft. Ze gaat graag naar school (geeft een dikke kus aan mama en broer 's morgens en loopt vrolijk de klas binnen). In school zegt ze weer niets in de klas. Ze speelt vooral alleen en kijkt naar wat de andere kinderen doen. Op de speelplaats durft ze helemaal niet vragen om naar het toilet te gaan. Om meer met andere kindjes in contact te komen heb ik ze ingeschreven om te gaan turnen. Ze vertrekt thuis enthousiast, maar volgens de juf daar zegt ze niets en zit ze op de bank te kijken naar de andere kindjes. Bij individuele oefeningen doet ze soms mee. Ikzelf had het idee dat ze wel los zou komen en meer tijd nodig heeft. Thuis is ze wel erg druk en praat ze heel de dag. Ze zegt graag naar de juf te gaan en turnen wil ze ook. Thuis doet ze de oefeningen allemaal. Toch krijg ik vragen van school en vanuit de turnclub.
reactie op @katrienvermeiren:
Patricia Deraeve Dag Katrien, jouw verhaal doet me heel sterk denken aan een kind waar ik les aan gaf (lager onderwijs) maar ook aan een vriendinnetje van mijn dochter. Identiek hetzelfde verhaal : op school niks zeggen, vaak natte broeken ... Beide meisjes kregen de diagnose SELECTIEF MUTISME. Misschien toch eens de moeite om op te zoeken of mee naar een kinderpsycholoog te trekken of zo. In elk geval ...als je nog vragen hebt...voel je vrij. Heel veel sterkte x
1 jaar geleden

Beantwoord

Ellen De Fyn 1 jaar geleden geplaatst
Ik begrijp dat sommige mensen zich daar vragen bij stellen en bezorgd zijn om je dochter. Ik heb 2 zoontjes, 1 van 4 en 1 van 7. Zowel ik als mijn kindjes kunnen pas zichzelf zijn als ze zich ergens veilig voelen. Vroeger was ik ook heel verlegen en ik zie dat terug bij mijn jongens. De oudste zei ook niks toen hij startte op school. In de 1ste kleuterklas is hij dan stilaan losgekomen en meer beginnen praten. De juf moet hem ook liggen want anders voelt hij zich er niet goed bij en dan zegt hij helemaal niet veel. Toch is dat goed gekomen. Hij is nog altijd de stille van de klas, net zoals ik vroeger. Maar hij zegt al wel meer tegen de juf en hij speelt met andere kinderen. Het was pas in de 2de kleuterklas dat ik hem zag spelen met andere kinderen. Hij durft niet echt uitleg te vragen als hij iets niet begrijpt of zo. Zo was ik ook vroeger. De jongste zei ook niks toen hij in de instapklas zat. In de 1ste kleuterklas is hij meer beginnen praten. Maar hij had al snel vriendjes op school. Hij vroeg ook niet om naar de wc te gaan en had veel natte broeken op school. Nu gaat hij uit zichzelf naar de wc, maar ik denk niet dat hij het vraagt aan de juf als hij op de speelplaats is.


Ze verschillen wel wat van elkaar en toch lijken mijn jongens zo op elkaar. Ik denk dat je dochter meer tijd nodig heeft. Misschien heeft ze ook wat problemen omdat ze nu in een groep met kinderen zit. Dat is een beetje mijn probleem. Als ik in een groep zit, doe ik mijn mond amper open. Zeker als ik de mensen niet goed ken. Als ik zie van waar ik kom, denk ik wel dat het goed komt. En met mijn kindjes is het ook goed gekomen dus misschien gewoon wat geduld hebben en haar tijd geven.
Lien Verschragen 1 jaar geleden geplaatst
Mijn zoontje durfde ook niet zeggen aan de juf dat hij naar toilet moest. Vooral het 'groot toilet' was echt een probleem. Hij durfde zelfs niet zeggen dat hij in z'n broek had gedaan. Met als gevolg kapotte billetjes. We hebben gevraagd aan de juf of ze er rekening mee kon houden en af en toe aan hem apart in stilte kon vragen of hij niet moest gaan. Toen durfde hij het haar wel zeggen en geleidelijk aan is hij daar zelfzekerder in geworden. Na een maandje was het voorbij
Nicky Peeters 1 jaar geleden geplaatst
Ik dierf ook niet spreken op school. Zo hebben ze het opgelost:


Ik nam mijn popje mee van thuis. (Was ik heel aan gehecht). De juf praatte tegen mijn popje. Vb "wil jij tegen Nicky zeggen dat het tijd is om te eten?". Na een tijdje sprak ik tegen mijn pop terug en na een paar maanden dierf ik tegen de leerkracht praten. Dat popje is wel nog jaren moeten meegaan.
Katrien Vermeiren 1 jaar geleden geplaatst
Ik ben zelf ook een stille in begin en heb ook tijd nodig. Dat heb ik ook aangegeven. Ik wil mijn kinderen meer zelfvertrouwen laten krijgen. Ik vind het zelf moeilijk dat dochter thuis wel droog is en ben bang dat ze op school zich minder goed gaat voelen door de natte broeken. Deze week kwam ze thuis met een volle fruitdoos. Juf voelde zich wel lastig dat ze niet had gezien dat ze haar doosje niet had open gekregen. Ze geeft dan ook aan dat ze dingen vraagt aan mijn dochter maar dat ze dan niet reageert. Ze speelt wel goed alleen in de klas. Zelf heb ik niet het idee dat er een probleem is. Maar juf geeft het me wel elke keer opnieuw mee dat ze nog steeds niets zegt. Dat geeft me wel het gevoel dat mijn kind niet is zoals de andere kinderen.


Met nichtje en neefje kan ze mooi samenspelen. Bij familie komt ze graag en daar vertelt ze wel hele verhalen. Ik hoop dat het ook bij haar snel betert en zich thuis gaat voelen in de klas.
Annelies - 1 jaar geleden geplaatst
Elk kind is anders en ontwikkelt zich op haar/zijn tempo. Ik heb geleerd bij mijn zoon om niets te forceren en hem de tijd te geven die nodig is. Ik vind het niet altijd makkelijk omdat het 'maatschappijbeeld' toch vaak andere verwachtingen stelt. Maar ik merk door zijn tempo te volgen, hij meer zelfvertrouwen krijgt. Ik hoop doordat hij zich geliefd voelt en zichzelf mag zijn, hij zijn weg wel vindt.
Vandamme Kelly 1 jaar geleden geplaatst
Mijn dochter is al 10 jaar en ze spreekt enkel in de klas als het echt moet!! Op de speelplaats heeft ze geen problemen al is ze wat stiller als de andere kinderen. We hebben door de leerjaren heen al verschillende waters doorzwommen!! Ze is rechtshandig aangeleerd maar nadien te weten gekomen dat ze eigenlijk de andere kinderen nadeed bang om iets verkeers te doen, dus ze is linkshandig. Daarna een jaartje blijven zitten want ze is wat onhandig en volgens de toenmalige juf niet klaar om een jaar hoger te gaan......ik kan een boek schrijven
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 23 September 2016 om 20:25
Aantal lezers 48
Aantal reacties 8