hooggevoelig en die eerste schooldag...

Laatste reactie 21/09/2016 15:16 door Beatrice
· Markeren als ongelezen
Lieve Loots 1 jaar geleden geplaatst
het is heel leuk om al die positieve verhalen te horen maar voor sommigen onder ons is het gewoon een ochtend die we het liefst zien verbannen!

De voorbije weken hebben we er alles aan gedaan om onze hooggevoelige dochter voor te bereiden op de dag van vandaag en tot gisteren ging alles "prima"!


Als ze begon te piekeren dan kregen we de zenuwen onder controle door een goed gesprek of eender wat... maar deze morgen ging het helemaal mis... allemaal dankzij 10 minuten te veel tijd...


ze had slecht geslapen maar het ging nog...


ze had een beetje buikpijn tijdens de drie happen die ze at maar dat ging ook nog...


ze had zich super snel klaargemaakt en dat ging zelfs ook nog... Er werd met de zus zelfs even hartelijk gelachen...


ze had alles in haar boekentas gestoken, haar fiets klaargezet en toen....moest ze wachten op het oudere vriendinnetje die haar alles in de 'nieuwe' school ging laten zien en dat ging niet meer...


alles begon te spoken door haar hoofd... waar moet mijn fiets? waar moet mijn boekentas? bij welke juf kom ik te zitten? waar moet mijn brooddoos? wat als ik naar het toilet moet? wat als.... wat als... wat als... En het ging echt niet meer.


Haar vriendinnetje kwam voorbij en ze kon niet mee... het ging niet... geen woord kwam er nog uit enkel haar ongemakkelijk gefriemel kwam naar boven...


Dan maar terug alles aan de kant en proberen om te redden wat er te redden valt...


zo dapper als ze is, kroop ze na een poosje met een gebroken zieltje op haar mooie fiets...


uiteindelijk heeft ze de hele weg gehuild en constant gezegd 'ik wil niet, mama. ik wil ECHT niet, mama' en dan sta je daar... zelf hsp en je voelt alle blikken, je merkt alle bezorgdheid, je kan niet anders dan dat je je prachtige dochter naar school moet doen... gebroken door de angst van het onbekende...


En het enige sprankeltje dat je dan nog op de been houdt, is het idee dat de school haar wel zal helpen... en je kan dan niet veel meer doen dan ze door de ENORM super zure appel doorheen te laten bijten door ze toch maar op school af te zetten...letterlijk van me laten af te rukken om dan snikkend op mijn fiets een weg te banen door al die andere ouders.... mijn ziel werd uit mijn lijf gerukt, mijn hart brak en mijn tranen zijn al een hele voormiddag niet in te houden. zelfs de vele geruststellende berichtjes van de bezorgde mama's die het zagen gebeuren kunnen mijn verdriet en pijn niet wegnemen...

hooggevoelig zijn... het is een gave maar vandaag vervloek ik ze als de pest....
reactie op @lieveloots:
Nessie De Zitter Hey Lieve, wat voel ik met je mee...


Mijn extravert HSPeetje die bij de kennismaking met de nieuwe school mega enthousiast was en zich helemaal op haar gemak leek te voelen, reageerde vandaag op de allereerste schooldag op de kersverse school niet helemaal zoals ik eigenlijk had verwacht.

Ze leek wel een gekwetst vogeltje en klemde de hele tijd aan papa's been. En maar herhalen dat ze bij haar vriendinnetjes wou zijn...Het was maar toen ik haar letterlijk meesleurde op ontdekkingstocht (het is een Freinetschool dus daar mag je als ouder vrij overal binnen en buiten) dat ze ontdooide .


Het uiteindelijke afscheid was zonder traantjes, ze zat geboeid te luisteren in het kringetje.. Maar oh wat bloedde mijn hart en wat heb ik het weggestoken.. .Zou ik normaal niet doen mijn emoties niet tonen, maar ik voelde zo erg dat mijn man nog erger worstelde met heel de verandering en reactie van onze meid (en dat voor een NIET HSP'er :D ). Ik vraag me zelfs af of zij voor een stuk ook niet zo 'klingy' was omdat ze hem aanvoelde.
1 jaar geleden

Beantwoorden

Lieve Loots bedankt voor je reactie want je hebt toch regelmatig het gevoel dat je 'alleen op de wereld' bent.... ondertussen is mijn dochter haar grootste angst voorbij en kan ze weer volop genieten van haar nieuwe school... Nu duimen op niet te veel 'rare' dagen en dan komt alles goed ;-)
1 jaar geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Beste antwoord — gekozen door Dorien Verhoeven
Dorien Verhoeven 1 jaar geleden geplaatst
Beste.

Ik ben nieuw. Hier en ook redelijk in de ontdekking van ons poppetje haar ontwikkeling.


Ze is donderdag gestart met een leeftijd van 2jaar en 9 maanden in de eerste kleuterklas.


Ook een freinet school. Vanaf 11 uur is ze volgens mij zo overprikkeld. Ze speelt maar vanaf dan komt er het ene protest na het andere.


om 11:30 pikken we haar op en huilt ze. Ze heeft gelukkig een super lieve en geduldige juf die echt alles doet wat ze kan. Maar het is nu eenmaal zo dat sommige kinderen wat drukker zijn.


Zo moeilijk haar te laten gaan. We merken dat ze veel opsteekt maar eerlijk? Dit weekend merken we de ene driftbui na de andere. Ze heeft nog meer nabijheid nodig dan anders en wil liefst hele dag pap drinken. Ik hoop dat deze verandering redelijk snel verwerkt zal zijn want ze ziet af. Ondanks dat er ook echt fijne momenten zijn.


En dan hoor je overal verhalen van kinderen die ineens hele dagen gaan en veel leuke verhalen vertellen en het zelfs vervelend vinden dat het weekend is. Op naar morgen! Benieuwd. Op hoop van zegen.
reactie op @dorienverhoeven:
Lieve Loots Hey Dorien,


Ik weet niet hoeveel je al gelezen hebt over hsp maar één ding prent ik me altijd in mijn hoofd als ze 'weer' een bui krijgt.... Ze doen dit bij de personen waar ze zich veilig voelen dus in dat opzicht... Goed bezig. Het is een schrale troost maar het helpt me wel om zelf rustig te blijven....


De info-avonden die Melissa Mertens geeft zijn wel heel boeiend en geven ook veel tips om je kind terug rust te geven.... Al moet ik wel zeggen dat der peuterjaren voor mij ook het zwaarst waren, Ze voelen zoveel en weten het niet te benoemen. Het is een enorm frustrerende situatie voor hun.


Verlies vooral de moed niet hé... Eenmaal ze hun weg vinden met hun kwaliteiten worden ze nog meer kanjers van kinderen.

Liefs


Lieve x
1 jaar geleden

Beantwoorden

Dorien Verhoeven Oh dank je wel! Ze was op dag twee ook heel boos geworden bij haar juf. In zag dit als een positief teken. Dan voelt ze zich volgens mij toch ook "veilig" bij haar. Maar het is soms zo pijnlijk te zien dat je weet dat er iets is. Maar niets meer kan doen dan de rust geven die ze krijgt. Ik ben zelf verre van een huismus en dacht met onze dochter al die leuke shop uitstapjes te beleven. Ons wondertje vindt thuis spelen en in de tuin zijn of bos gewoon veel leuker :-). Een hele zoektocht. Heb al heel veel gelezen en job gerelateerd ken ik er ook Wel wat van. Maar als het dan bij jezelf is... Duimen omhoog voor morgen!! Ze is in ieder geval helemaal relax ondertussen en heb ook een kalender gemaakt wanneer school. Wie haar komt halen en wanneer thuis.
1 jaar geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Beatrice Wietendaele 1 jaar geleden geplaatst
ik heb een beetje hetzelfde als Dorien met mijn ventje van bijna 3. Mijn verhaal staat op staat op de andere forumvraag'" terug naar school en hooggevoelig"' Hij gaat ook naar een freinetschool en ik twijfel om hem naar een volledig nieuwe kleine school te doen wel een kwartier rijden met de auto dan, maar een reguliere school met max 15 leerlingen per klas, een rusthoekje en heel erg gericht op het creatieve, individuele kind met kunst en muziek. moeilijke keuze ik heb de indruk dat freinetonderwijs mss voor hem niet past het is een grote school met 20 kinderen per graadsklas, geen rustruimte en heel veel activiteiten...heel tof allemaal maar volgens mij is dit voor mijn kleine man heel druk. Als ik hem ophaal is hij totaal overstuur met driftbuien, maar op school was hij vrolijk en was er niets aan de hand. Ik beslis zowieso deze week en neem hem eens mee naar de andere school....maar moeilijk ik zou hem zelf willen laten kiezen maar aan die leeftijd is dit wel moeilijk toch....
reactie op @beatricewietendaele:
Lieve Loots hey,


als ik je verhaal zo lees dan zegt mijn gevoel... doen wat je hart je verteld en is dit verhuizen, dan is dat maar zo... Als hij nu elke keer overprikkeld thuiskomt zal het er zeker niet op beteren...


ik herken je gevoel ook helemaal...


niemand kan je garanderen dat het de beste keuze is en dat zal je nog vaak voorhebben.... Ik heb ook spijt van bepaalde keuzes en soms heb ik het zelfs nog lastig mee maar op dat moment leek mij dat de beste oplossing en de gevolgen die nemen we er bij...

veel liefs en kracht bij het maken van je keuze... je kiest met je hart en dat is nooit fout!

xxx
1 jaar geleden

Beantwoorden

Lieve Loots 1 jaar geleden geplaatst
Hey,

Ondertussen zijn we een paar dagen verder en wou ik jullie nog laten weten dat het ondertussen wel lukt bij Geike... met vallen en opstaan...


Ik heb dankzij mijn psychologe (jaja... ook ik zoek hulp om met mijn hsp te leren omgaan...) totaal andere inzichten gekregen over die dag...


waar ik eerst dacht dat mijn dochter niet 'geslaagd' was in haar eerste schooldag ben ik nu eigenlijk best fier op haar... HUH?!?!


effe uitleggen...


Ikzelf heb als kind nooit ruimte mogen geven aan mijn gevoelens waardoor ik al snel als kind/puber/... ben overgeschakeld in 'overleven' als ikzelf overprikkeld geraak... Hierdoor schuif ik mijn gevoelens aan de kant en neemt mijn verstand het volledig over. En dan redeneer ik in 'de normen van de maatschappij' en niet 'in de normen van hsp'.

Mijn pracht van een dochter daarentegen die doet dat wel... die schreeuwde die overweldigende dag haar emotie eruit!!! Heel de weg lang... en toen ze eenmaal binnen de schoolmuren stond, kon ze normaal functioneren! en zelfs volop genieten van alle nieuwe dingen!!


waar zij haar overweldigende gevoelens de kans gaf om er uit te komen nam bij mij mijn verstand over en veranderde ik in een wrak... zelfs nu (4dagen later) voel ik nog de uitputting in mijn lijf...


was het ideaal hoe ze die dag begon? verre van...


heb ik gedaan wat ik dacht dat goed was op die moment?? ja!


zou ik het volgende keer anders doen? wss wel

maar als ik nu terugkijk op die dag... dan is het er eentje die me zwaar getekend heeft maar we zijn er wel allebei weer veel wijzer uit geworden... Geike leerde dat veel zenuwen niet erg zijn en ik.... dat ik een krachtige dochter heb!
Dorien Verhoeven 1 jaar geleden geplaatst
Super van Geike! En de mama. Elise is dit weekend ziek geworden. Virale infectie met kroep er bij. Tot donderdag wachten voor de weer naar de klas gaat.


Ik lees hier ook reacties waarin wordt getwijfeld over freinet onderwijs? Terwijl wij net oWv haar gevoeligheid hiervoor hebben gekozen. Ze zit maar met 15in een klas. Andere scholen vaak veel meer en er wordt zeer kind gericht gekeken. Als het soms anders moet. Dan is het zo. Ze mag ontdekken en haar eigen kwaliteiten benutten. En heb het gevoel dat een rust plekje zeker kan. In de klas zelf is er dit alvast. Van het kijken naar de kipjes en de tuin wordt ze ook rustig. Dus wij blijven wel bij onze keuze denk ik. De overprikkeling krijgt ze vooral van de andere kinderen. Hun emoties,gevoelens,gedragingen ,... Dat is voor haar de uitputtingsslag.
Beatrice Wietendaele 1 jaar geleden geplaatst
Hij is na de tweede dag school ziek geworden en in het weekend met hoge koorts naar de dokter van wacht geweest....zware angina dus gans de week thuis geweest en veel gerust. Op vrijdag ben ik met hem naar het kleine nieuwe schooltje geweest, maar de tweede keer was ik zelf niet zo overtuigd. Ik ben dan naar zijn school geweest waar hij normaal gaat en hem de vraag gesteld 'maandag als je genezen bent gaan we terug naar school, jij mag kiezen waar jij het leukst vind mag je naartoe'. Hij zei ik wil naar de grote school mama. Ben je helemaal zeker? Ja mama! Ok jongen dan gaan we maandag terug naar al jouw vriendjes! Ik laat het dus 'deels'aan hem over. Ik zal beginnen met maandag volledig en donderdag, de andere dagen halve dagen. Ook afspraak dat hij goed weet wanneer ik kom...hij heeft het moeilijk met overgang naar nieuwe situatie...hij moet altijd goed voorbereid zijn dat ik er aan kom en daar niet plots sta aan de klas. Ik zal goed overleggen met de juf heb haar ook verteld per email van de hevige emoties en overprikkeling. Ik kies voorlopig toch verder voor het freinet onderwijs omdat ik me zelf precies het best voelde daar....de andere school gaf me uiteindelijk het gevoel dat er weinig tot niets inbreng was vanuit het kind zelf terwijl ik denk dat een hsp kind toch enige vrijheid nodig heeft.
reactie op @beatricewietendaele:
Lieve Loots Ik lees nu pas je bericht... en hoop echt dat het hem wat beter afgaat nu.


Wij zijn ondertussen ook weer naar voetreflexologe geweest met Geike en hopen dat het weer het gewenste effect heeft want slapen gaat moeilijk, kleine zaken zijn lastiger en haar emmertje emoties zit regelmatig vol....

je steunt je kleine man en dat is het belangrijkste voor hem.

't komt goed


xxx
1 jaar geleden

Beantwoorden

Beatrice Wietendaele Ik wist niet dat voetreflexologie een positieve invloed heeft als je hsp bent. Ik heb bachbloesem in huis maar vergeet het meestal :-) Ik ben zelf massagetherapeute dus ik masseer hem van als hij nog babytje was dat vind hij alvast super en hij doet dit ook heel graag zelf aan zijn voetjes, dus die voetreflexologie moet ik eens proberen ik heb er een boek over liggen. groetjes en we verzorgen die patatjes goed, maar we moeten ook heel goed aan onszelf denken en zelfzorg moeten we leren....ik althans ;-)
1 jaar geleden

Beantwoorden

Lieve Loots Geldt ook zeker voor mij
1 jaar geleden

Beantwoorden


toon 2 overige reactie(s)
Wendy Caris 1 jaar geleden geplaatst
Hey allemaal, net nieuw op het forum en het is zo herkenbaar wat ik lees. Ben net terug van een gesprek met de kleuterjuf van mijn dochter (laatste kleuterklas) en de directrice. En inderdaad, op school is onze meid een modelleerling en lijkt ze geen rust nodig te hebben, maar thuis ploft de bom. Het is fijn dat we op zo'n moment in een rustig gesprek kunnen uitleggen hoe de dingen in elkaar zitten met onze dochter. Ik ben ook op gesprek geweest voor de oudste zoon (2e leerjaar) en vanochtend is ook de jongste zoon ter sprake gekomen. De zorgjuffen zijn hun aan het bijscholen, de juffen lezen zich in, er worden spontaan suggesties gedaan als bijvoorbeeld het thema emoties versneld behandelen als klasthema,... Voor de jongste zoon (3 jaar) gaat de zorgjuf samen met de juf op zoek naar hoe ze een veilige band kan scheppen met het idee dat de school zo voor de komende 4 jaren een vertrouwensjuf heeft voor Sam. Wij hebben echt het gevoel dat we samen met de school aan de slag kunnen rond onze kinderen! Dat ze ruimte krijgen om te groeien en technieken te ontwikkelen om op een positieve manier met hun HSP om te gaan.
Beatrice Wietendaele 1 jaar geleden geplaatst
amai heel tof Wendy wat een goede school!
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 01 September 2016 om 12:15
Aantal lezers 79
Aantal reacties 16