Bang en buikpijn

Laatste reactie 10/02/2017 07:50 door Peeters
· Markeren als ongelezen
Peeters Lies 6 maanden geleden geplaatst
Mijn dochter van 5 jaar heeft iedere avond bang en buikpijn. Ook als ze naar school moet gaan. Louise is heel emotioneel in alles. Ze wordt tijdens de nacht heel vaak wakker. Ze is vaak heel moe. Nu zit ze in de kleuterklas met leuke kindjes, super lieve juf. Het afscheid nemen aan de schoolpoort gebeurd heel vaak emotioneel. De lieve juf neemt haar bij de hand en zorgt super goed voor haar. Maar wat volgend jaar, als ze naar de grote school moet?? Ik maak me zorgen, ik weet niet hoe ik hier het best met kan omgaan.... Liefs Lies
Wendy Swyns 6 maanden geleden geplaatst
Heel herkenbaar. Heel veel praten helpt hier. Laten weten dat het normaal is om af en toe eens bang te zijn en dat andere kindjes ook wel eens bang hebben. Dat stelde mijn dochter echt gerust. En een vast slaapritueel om de avond op een vrolijke, rustige manier af te sluiten.
Kimberly Lydou 6 maanden geleden geplaatst
Hier helpt praten enorm veel. Wanneer ze een drukke dag heeft gehad (dl is 3 jaar) gaat het ook veel moeilijker om te gaan slapen. Wanneer we er voor het gaan slapen over praten gaat dit veel vlotter en rustiger.
Heeft ze buikpijn van spanning of echt medisch? Lijkt me belangrijk dat je zeker kan zijn dat het niet medisch is.
Dl mocht hier paar maand geleden een toverbeer kiezen in de winkel. En die toverbeer blijft hele nacht wakker, deze neemt haar angsten en pijn weg hebben we toen gezegd. Als ze ons roept gaan we natuurlijk bij haar. Geen idee of dit voor je dochter zou helpen? :/
Bij ons dochter helpt het ook om haar na school creatief bezig te laten zijn. Dat en tactiele spelletjes (zand, klei enz.. ) zouden helpen tegen ontprikkelen heb ik al gehoord en gemerkt.
Is ze soms niet oververmoeid als ze vaker wakker wordt? Dat kan soms ook tegenwerken in het verwerken enz..
Hopelijk actie toch snel wat beter!
K Janssens 6 maanden geleden geplaatst
Er over praten en voorbereiden bleek voor ons heel belangrijk om de angsten te overwinnen. Bij bijvoorbeeld een grotere gebeurtenis van naar school gaan, gingen wij op voorhand erover praten: hoe het afzetten zou gebeuren, maar zeer in detail. Vooraf met toekomstige kindjes laten spelen. Kijken of je een bezoekje aan de klas kan brengen. Uiteindelijk wordt alles voorspelbaar. Je moet dan ook effectief uitvoeren wat je op voorhand vertelde, want anders is het niet meer voorspelbaar. Dus niet het moment zelf veranderen van strategie omdat je tranen ziet, want dan wijzigt de voorspelbaarheid. In het bespreken kan je je kind ook mee betrekken en samen alternatieven verzinnen voor het afzetten. Wanneer je samen terugblikt probeer je nuances in te bouwen: wat lukte een beetje, wat totaal niet, wat was beter dan de gisteren,... Daardoor geraak je geleidelijk uit het zwart wit denken. Je houdt dat een heel eind zo aan. Zeker een paar weken, tot je voelt dat je kan tot een methode komen die volledig scherp is voor je kind: bv zetten auto op de parking, wandelen samen tot aan de deur, knuffel geven, zoen, ... Als het begint te werken kan je het praten laten wegvallen. Dezelfde methode kan je toepassen bij andere moeilijke situaties. Wij zorgen dat alles, wat angst oproept, zoveel mogelijk voorspelbaar wordt. Bij slapengaan kan je ook de techniek toepassen van het hoorbaar aanwezig zijn op de achtergrond maar niet ingaan op de roep. Maar ook hier moet je voorspelbaar zijn. Je zegt dat je nog aanwezig blijft op de gang of de kamer er naast en maakt hoorbaar lawaai, maar dat je niet ingaat op haar roep. Het is dan namelijk slaaptijd: punt. Daar doe je dan hoorbaar de strijk of zo. Op den duur is die verre aanwezigheid, praten en geluiden een geruststelling om in slaap te vallen.
Arjan Van Haver 6 maanden geleden geplaatst
Inderdaad...Dat vaste slaapritueel werkte bij ons ook heel goed... Nog even op bed zitten en kort napraten over de voorbije dag... Laat kindlief bv ook het 'leukste' moment vd dag beschrijven... Daar werd onze zoon ook wat "happier" van... En steevast keken we eerst onder het bed en in de kasten om die "angst" wat de kop in te drukken...
Claudia Creemers 6 maanden geleden geplaatst
Ook voor onze dochter een heel bekend verhaal. Elke dag buikpijn als het school was. Niet eten als ze naar eetzaal moest. Medische testen wezen geen voeselallergie uit. Uiteindelijk hulp gezocht bij wat quintin thrapie noemt. Ze sporen overgevoeligheden voor voedsel op. Iets wat veel voorkomt bij hoogsensitieve kinderen. Ze bleken ovrgevoelugheden voor voedsel. Toen we deze schrapte was er een duideljke verbetering. Ook druppels van bachbloesem waren een hulpmiddel.
Miranda Grootenboer 6 maanden geleden geplaatst
Je hebt ook auraspray. Moet u even googlen. Schijnt heel goed te helpen. Vooral bij schoolgaande kinderen. Ik herken het wel. Onze zoon van 3 heeft er ook last van. Het enige dat helpt is geruststellen. Veel succes ermee.
Sarah Martens 6 maanden geleden geplaatst
Bij ons dochtertje was dat ook het geval.... gevolgd door een hele reeks nachtmerries... sinds een maand ga ik naar een therapeut met haar,daar leert ze over haar gevoelens,en ze leert ermee omgaan... sinds we dit doen,gaat het stukken beter met haar.... de zondagavond blijft wel altijd een moeilijke avond... ik hoop dat je de juiste oplossing voor haar vindt,dat ze weer beter in haar velletje zit...
Jeannick Dedeyne 6 maanden geleden geplaatst
Buikpijn van stress? of misschien intolerantie? van bepaalde voeding kan zich ook vertalen in angstig en hangerig gedrag en veel buikpijn. (Gluten)
Marline Van den berg 6 maanden geleden geplaatst
Mijn zoontje had dit ook toen hij 5 was. Op advies van kinderarts besloten om melatonine te geven dit heeft hij gehad tot hij 8.5 was. Hij werd 10x per nacht wakker. Door de melatonine verwerkte hij zn dag in z'n slaap en sliep hij door
Buikpijn kwam puur omdat hij zich niet begrepen voelde op school
Kim van Elven 6 maanden geleden geplaatst
Onze dochter van 7 jaar had dit ook.
Wij hebben toen een gesprek gehad met de zorgjuf, het CLB en haar klasjuf.
Het CLB heeft haar toen getest en geobserveerd in de klas.
Daaruit bleek dat ze zich niet goed voelde in de klas omdat deze te groot was (hoogsensitief).
Nu gaat ze naar een school waar de klasjes veel kleiner zijn, de juf maakt voor haar een maandkalender zodat ze weet wat er op het programma staat (turnen, ander juf in de klas, uitstapjes). Ze wordt momenteel ook getest op ASS.
Sinds kort heeft ze soms ook meer buikpijn in de week (in het weekend niet zoveel).
Dus momenteel ook medische testen om te kijken of haar buikpijn niets medisch is.
Ik hoop dat het snel in orde komt!
Helene Deckers 6 maanden geleden geplaatst
inderdaad. Wij dachten ook dat het emotioneel was maar hooggevoelige kindjes zijn vaak intolerant aan voeding. Na een hele zoektocht bleek ons dochtertje lactose intolerant. Na enkele dagen lactosevrij dieet hadden we een heel ander kindje dat wel weer graag naar school ging.
Wendy Venema 6 maanden geleden geplaatst
Hi Lies,

Misschien is het een idee om eens te kijken naar een Droomdeurtje. Deze deurtjes linken naar een elfje/draakje vriendje waarmee kindjes een vertrouwensband op kunnen bouwen door middel van briefjes, tekeningen of gewoon hele gesprekken. Het pakket bestaat uit een deurtje en een brievenbus waarin briefjes gedaan kunnen worden. Op deze manier kan je dochtertje haar angsten vertellen aan haar vriendje en kun jij als ouders reageren met briefjes of motiverende teksten. Misschien helpt dit haar om in ieder geval 's avonds rustig te gaan slapen. Link naar de deurtjes: https://www.eerlijk-speelgoed.nl/droomdeurtjes
Sterkte!
Léonie Streefkerk-Dijkhuizen 6 maanden geleden geplaatst
Onze zoon had dit ook en wonderbaarlijk verdween dit in groep 3, omdat er een duidelijkere structuur was en hij een eigen tafeltje kreeg. In de groep 1-2 verdween hij daadwerkelijk in de keuzes. Ik mag spelen, maar wat kies ik. Ik mag in de kring, waar zit ik. Deze ruimte waarin veel kindjes heerlijk spelen, voelde hij dat hij te veel prikkels kreeg. Hij huilde bijna dagelijks en ook met inslapen was hij veel aan het praten. Ik keek er heel erg tegenop om hem naar groep 3 te laten gaan, maar het was precies datgene dat hij juist nodig had. Minder keuzes! En met dat slapen ging het direct ook veel beter. Praten is altijd veel belangrijk om jezelf gehoord te laten voelen. Ik heb zelf altijd geprobeerd er zelf geen nadruk op te leggen, zodat het geen groter ding zou worden. Dat werkte gelukkig. Ik hoop dat jr hier iets aan hebt. En jullie weg vinden. Liefs, Léonie
Els Diependaele 6 maanden geleden geplaatst
Kinderyoga!
Er is speciale yoga voor de kinderbuik, voor kinderen met buikklachten waar geen medische oorzaak voor werd gevonden.
Meer info? Contacteer me gerust. els@viapromessa.be
Katleen Mortier 6 maanden geleden geplaatst
Hallo,

Ik heb twee HSKtjes :) Ik ken het fenomeen "buikpijn" vooral van onze oudste, tien jaar ondertussen.

Wat je wel even heel zeker moet weten is dat er geen medische oorzaak is voor het probleem. Natuurlijk hebben onze HSK sneller last van pijn in het algemeen en buikpijn in het bijzonder, maar die buikpijn kan ook een medische oorzaak hebben.

We hebben het bij onze dochter lang afgedaan als zijnde "stressgerelateerd", maar na een aantal jaren zijn we toch met haar bij de kinderarts terecht gekomen omdat de zoon daar in behandeling is. Blijkt dat ze én overgevoelig is aan kleurstoffen (die hebben we ondertussen al lang verbannen, toch zo veel mogelijk) én een veel te hoge concentratie ijzer in haar bloed heeft, waardoor de bloedcellen veel groter zijn en makkelijker de boel blokkeren in de darmen. Sinds we dat weten en er echt consequent op hameren dat ze véél drinkt (lees, anderhalve liter per dag) is dit probleem echt wel een héél stuk minder.

Laat je kindje dus zeker goed onderzoeken, echt een volledig onderzoek bedoel ik dan. Als daar niks uit komt kan je met bovenstaande tips zeker aan de slag!
Peeters Lies 6 maanden geleden geplaatst
Bedankt allemaal voor deze reacties en de tips!!! Ik heb hier zoveel aan!! Ik ga zeker nogeens langs de kinderarts!
Nu heeft Louise buikpijn omdat ze ziek is. Ze heeft geen slechte nachten gehad deze week, want ze heeft de hele week bij mij kunnen blijven omdat ze goed ziek is. Met haar buikgriep heeft ze moeten overgeven en is ze bang om bepaalde dingen te eten. Dit had ze vroeger niet. Ze is zo bezorgd.
Voor de nachten heb ik princessenstickers gekocht om op haar muur te plakken boven haar bed. Ze zei me zelf dat deze haar gaan beschermen tegen de boze dromen.
Haar buikpijn is ook vaak wanneer ze naar de klas moet. Wanneer de juf haar een hand geeft is het verdriet voorbij. De juf gaf aan dat ze regelmatig uit de klas gaat om adem te halen. Ik ben blij om te horen dat ze het zelf kan aangeven!
Ik had haar verteld dat ze volgend jaar naar de grote school gaat. We zijn er al een paar keer langsgereden. En dan geeft ze aan dat het daar zo groot gaat zijn, en er veel kindjes gaan zijn. Ik ga in de toekomst zeker een paar keer aan de schoolpoort gaan kijken met Louise.
Sommige zeggen dat ik haar gevoeligheid moet doorgeven aan de juf waar Louise volgend jaar bij in de klas gaat zitten. Sommigen zeggen dan weer om dat niet te doen want dan wordt ze als 'anders' gezien.
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 31 January 2017 om 07:20
Aantal lezers 57
Aantal reacties 16